İslam Dini’nin cinsel hayatı düzenleyici düsturlarının büyük çoğunluğu yapılması gereken emirler (farzlar) ve kaçınılması gereken yasaklar (haramlar) şeklinde olduğu içindir ki, bu ilahi emirler ve yasakların belirlediği müfredat içinde cinsel öğretim farzdır.

Kaideleştirdiğimiz bu gerçeği misallendirmek için dinimizin cinsel hayatla ilgili yasaklarının (haramlarının) bir kısmına bakalım:

- Şehvetle bakmak
- Evlenebilecek bir kadın ve erkekle bir arada yalnız kalmak
- Flört
- Cinsel duyguları uyarıcı musiki
- Zina
- Homoseksüellik
- Sevicilik
- Hayvanlarla cinsel temas
- Vücudun erotik bölgelerini ve örtünmesi gereken yerlerini açığa vurma
- Kadın ticareti
- Cinsel kaynaklı iftira (kazif)
- Cünüblük somrasında gusül abdestini bir namaz vaktini aşacak şekilde ertelemek
- Hadımlaşmak
- Kısırlaşmak
- Eşlerle de olsa adet ve lohusalık günlerinde cinsel ilişki
- Zevceye arka organdan temas
- Dini ve sıhhi bir mazaret olmaksızın kocanın cinsel arzularına karşı çıkmak
- Kadını ihmal etmek

Yukarıda bir kısmına işaret ettiğimiz Kur’an ve Sünnet’e dayanan cinsel haramları ve bunlarla ilgili gerekli ayrıntıları öğretmek ve öğrenmek elbetteki farzdır.

Bu haramlar öğretilmez ve öğrenilmezse nasıl bilinecektir? Bilinmedikçe de bunlardan nasıl korunacaktır?

Alıntı: Ali Rıza Demircan, İslama Göre Cinsel Hayat, Sayfa 13,14, 1.cilt, Eymen Yayınları, İstanbul, 2002